|
|
Muzey
|
|
|
Royalın bir tərəfində Üzeyir bəyin ifaya həmişə
müntəzir olan skripkası qoyulub. 1908-ci ildə, yanvarın
12(25)-də ilk Şərq operası sayılan "Leyli
və Məcnun" un premyerasında Üzeyir bəy orkestrin
heyətində bu skripkada çalmışdır.
|
|
|
|
Bəstəkarın yazı masasının üstündə yarımçıq
qalmış "Azərbaycan" simfonik poemasının
partiturası, bəstəkarın barmaqlarının
hərarətini özündə saxlamış qədim
tənbəki çubuğu, eynək, qol saatı, dəftərxana
ləvazimatı - sahibinin sağlığında olduğu
kimi hərəsi öz yerindədir.
|
|
|
Bəstəkarın dahilik, müdriklik təcəssümü olan surətinin
həkk olunduğu xalça Azərbaycan Respublikası Milli
Elmlər Akademiyasının bəstəkara, 60 illik yubileyi
münasibətilə təqdim etdiyi hədiyyədir. Bu,
xalça ustaları tərəfindən, son dərəcə
nəfis şəkildə toxunmuş bir sənət əsəridir.
Xalçanın mərkəzi hissəsini bəstəkarın
portreti tutur; sağ və sol tərəflərində -
bir tərəfdə Leyli ilə Məcnunun görüş
səhnəsi, digər tərəfdə Koroğlu at belində
təsvir olunmuşdur. Burada dahi Üzeyir bəyin "Leyli
və Məcnun" operasından "Koroğlu" ya qədər
keçdiyi böyük yaradıcılıq yolu əks edilmişdir.
Xalçanın yuxarı hissəsindəki fraqmentdə Üzeyir
bəyin İkinci Dünya müharibəsi dövründə
bir bəstəkar kimi qızğın
|
|
|
|
və məhsuldar
fəaliyyəti göstərilir. Xalçanın aşağı
hissəsində isə Azərbaycan xalq çalğı
alətləri ilə Avropa çalğı alətləri
birlikdə təsvir olunur. İlk dəfə Üzeyir bəy
öz yaradıcılığı ilə sübut etmişdir
ki, Avropa musiqi alətləri kimi milli musiqi alətlərimiz
də eyni not sistemində tədris oluna bilər və hər
2 tip musiqi alətlərini birlikdə orkestrin tərkibində
səsləndirmək mümkündür. Xalçanın
kənarlarını Azərbaycanın xalçaçılıqla
məşğul olan bütün zonalarının səciyyəvi
milli ornamentləri, çeşnilər bəzəyir. Xalçada
bəstəkara xalq məhəbbəti bir daha öz təzahürünü
tapmışdır.
|
|
Muzeyin
ekspozisiyasında nümayiş etdirilən ən maraqlı
əsərlərdən biri də məşhur rus rəssamı
Mixail Aleksiçin 1938-ci ildə çəkdiyi dostluq şarjıdır.
Əsərdə, əynində milli geyim, əlində
saz olan Üzeyir bəy Hacıbəyov o dövrün bir
qrup tanınmış bəstəkarlarını, o cümlədən
S.Prokofyevi, D.Kabalevskini, J.Dzerjinskini, Y.Şaporini, R.Qlieri,
T. Xrennikovu və başqalarını öz ardınca
aparır.
Bu
şarj Üzeyir bəyin 1938-ci ildə Moskvada keçirilən Azərbaycan incəsənəti
ongünlüyündə qazandığı böyük müvəffəqiyyətdən sonra çəkilmişdir. Böyük
bir bəstəkarlar dəstəsinin önündə gedən Üzeyir bəy sanki onları xalq ruhunda,
xalqa yaxın dildə əsərlər yazmağa çağırır!
Hər
dəfə bu əsərə baxanda insanın ürəyi fərəh hissilə, qürurla döyünür, sevinirsən
ki, bizim milli mədəniyyətimiz, başqalarına örnək ola biləcək səviyyəyə
qalxmış, xalqımızın oğlu isə bu örnəyin sahibidir.
Bu
otağı bəzəyən layiqli sənət əsərlərindən biri də, Üzeyir bəyin sağlığında,
görkəmli xalq rəssamı Mikayıl Abdullayev tərəfindən, 1943-cü ildə naturadan
çəkilmiş portretdir. Bu rəsm əsəri Üzeyir bəyin özünün də çox xoşuna gəlirdi.
|
|
|
|
|
|
|
|